CITIZEN KAVEH

۱۹ اکتبر ۲۰۰۷

زندگي يعني «تلاش مذبوحانه»

ناما جعفری گفت...: می گم سلام خوبی...همشهری کاوه....ببخشید.. من به رنگین کمان فکرمی کردم /
توخودرنگین کمان بودی پخش شدروی لب های آسمان
گاهی آبی می شدی / بنفش/ پلنگ ها می پریدن ماه
من می پریدم تو/
پلنگ ها نمی رسیدند به ماه / من نمی رسیدم به تو...نه ..نمی رسیدم به تو; 21 October, 2007
farokh گفت...: خيلي دير كامنتت رو ديدم.خيلي ممنونم از كامنت.من هراز چند گاهي بلاگتو مي خونم. اون متني رو كه خوندي مال خيلي وقت پيش بود و به محظ ديدن قيلم نوشتمش ، بدون فكر و شايد هم يكم عجولانه.البته بايد بگم كاراي آرنوفسكي رو دوست دارم. اينو كه بعد از ديدن مرثيه تصميم گرفتي فيلم بسازي يه اتفاق مثبت مي دونم، پس يعني اين فيلم تاثيري بيشتر از اون چيزي داره كه من فكر مي كردم; 30 October, 2007