اگه وقت كنم وبلاگ جشنواره فجر را هم قراره آپديت كنم، همونی که پارسال هم بود، يادتونه؟
همه تون می تونيد برای اين وبلاگ مطلب بديد، يه سری بزنيد و يه خورده تبليغات کنيد بد نيست

فيلمهاي خارجي پيشنهادي من براي ديدن:

بیل را بكش 2 كوئنتین تارانتینو

شولتز غمزده میشاییل شور

ضربه روحی مارك ایوانز

ند كلی گریگور جردن

یورش به زندگی(هجوم بربرها) دنی آركان

آوازه خوان پشت پرده ارمانو اولمی

بدون محدودیت (پويانمايي) كریس اشتنر،آروید اویبل ،هایدی ویتلینگر

پیك پوست هندوانه احمد اولوكای

خانه خنجرهای پران ژانگ ییمو

روز نهم فولكر شلندورف

هم خوانان كریستف باراتیه

یادداشت های موتورسیكلت والتر سالس

كینه تاكاشی شیموزو

معمولا علاقه خيلي زيادي براي ديدن فيلمهاي ايراني جشنواره ندارم، مگر اينكه به سازنده اش علاقه خاصي داشته باشم يا اينكه فيلمي به عنوان پديده جشنواره مطرح شده باشد (مثل نفس عميق) اما امسال فيلمهاي ايراني كه مي خوام ببينم زياده
1- بيد مجنون (مجيد مجيدي)
2- باغهاي كندلوس (ايرج كريمي)
3- بشارت منجي (نادر طالب زاده)
3- به رنگ ارغوان (ابراهيم حاتمي كيا)
4- "خيلي دور خيلي نزديك" (رضا مير كريمي)
5- ديشب باباتو ديدم آيدا(رسول صدر عاملي) ، صوفي جان سيمرغ را از همين الآن تبريك مي گويم
6- "يك تكه نان" (كمال تبريزي)
7- گل يخ (كيومرث پوراحمد)

صحنه اي از فيلم "خواب تلخ"

فيلمهاي پيشنهادي من براي ديدن:
1- مرثيه برف (جميل رستمي) ، رستمي همان كسي است كه فيلم كوتاه تحسين شده "دردسر پسر بودن" را ساخته
2- خواب تلخ (محسن امير يوسفي) ، كه در 23 جشنواره بين المللي از جمله كن تحسين شده است، بريد اين فيلم رو ببينيد و از ته دل بخنديد

چند وقتيه كه رفتم توي هفته نامه "همشهري جوان" كار مي كنم، اينه كه ديگه واقعا نمي رسم اينجا رو آپديت كنم، خودم هم از اين وضع دلم شكاره، چون چند وقت ديگه جشنواره است و كلي حرف دارم كه بزنم.
اونايي كه احتمالا خواننده قديمي تر اين وبلاگ فكسني هستند، احتمالا يادشون هست كه توي دو دوره قبلي جشنواره كه من وبلاگ داشتم ، شور و هيجانم چطور بود. براي من عيد نوروز معني خاصي نداره، عيد من جشنواره فجره، 11 روز عشق بازي به تمام عيار.
مي دانم كه به عقيده خيلي از بزرگان جشنواره ديگر حال و هواي قديم را ندارد و دوره دهم آن تكرار نشدني است، ولي براي من فرقي ندارد، همين كه فقط يك فيلم خوب در اين برهوت ببينم، ارضا مي شوم.
پارسال شاهكار انيميشن "وعده ملاقات در بلويل" چنان شوقي در من بوجود آورد كه همه اكرانهايش را رفتم، عين 10 روز هم با همه درباره اين فيلم حرف مي زدم، بعد از آن فيلم فكر كردم و هر دفعه به اين نتيجه رسيدم كه بوجود آمدن يك همچين شاهكار در اين زمانه، مثل "بدو لولا بود" و "مرثيه براي يك رويا" فقط مي تواند يك اتفاق باشد كه بايد آن را با تمام وجود حس كرد. خدا كند امسال هم از اين اتفاقها بيفتد.
اما نديد مي گويم كه يكي از بهترين قسمتهاي جشنواره امسال، برنامه "شبهاي سينماي صامت" است كه با نمايش شاهكارهاي سينماي صامت و نوازندگي همزمان پيانو در كنار پرده سينما توسط شاهين فرهت، احتمالا يكي از خاطره سازترين جشنواره ها را بوجود خواهند آورد (متروپوليس، رزمناو پوتمكين، مطب دكتر كاليگاري، روشناييهاي شهر، مصايب ژاندارك و ژنرال از آن جمله اند)